Geplaatst op Zaterdag 15 mei 2010 19:59 door Richard B. Lost Planet 2
Het is alweer drie jaar geleden dat ik Lost Planet: Extreme Conditions voor het eerst op de Xbox 360 speelde en behoorlijk onder de indruk was van deze titel. De tijd staat uiteraard niet stil en ondertussen ligt het tweede deel in de winkels en is er op de ijsplaneet E.D.N. III ook het één en ander veranderd.
Dit vervolg pakt de draad op tien jaar na het eerste deel en is dankzij terraforming de overbekende ijslaag uit het origineel langzaamaan gaan smelten en zijn er op bepaalde plekken van E.D.N.III nu jungles en zelfs woestijnen ontstaan. Uiteraard is ook het ongedierte (Akrids) van de planeet mee geëvolueerd en zijn deze nu groter en gevaarlijker dan ooit. In tegenstelling tot Lost Planet: Extreme Conditions volgen we nu niet het verhaal van één persoon, maar van vier schillende fracties. Want met de afkoeling van de planeet is er ook een kleine burgeroorlog ontstaan tussen diverse groepen die allemaal de macht over de Thermal Energy willen hebben. Dat is het goedje dat je in het origineel warm en in leven hield.
Na twee demo’s die me redelijk teleurstelden begon ik het spelen van deze titel met een raar gevoel, en dat sloeg binnen enkele uren om in pure frustratie. Zoals ik al zei speel je het verhaal (wat redelijk warrig is tot op het einde alle stukjes in elkaar vallen) vanuit vier verschillende perspectieven en met drie medespelers, die kunnen bestaan uit bots of vrienden. De AI van deze bots laat helaas nogal wat te wensen over, dus ergerde ik me dood (bij het inmiddels beruchte treinlevel, is het bijna onmogelijk om deze met de bots uit te spelen) en had ik er goed de pest in. Gelukkig voor mij kochten twee gelegenheidsvrienden (Onken 4Real en Vuile Harry) van me Xbox Live vriendenlijst tegen mijn advies in deze game en besloten we al snel om de game met zijn drieën in co-op te gaan uitspelen.
Daarbij moet ik eerlijk zeggen dat Capcom deze titel heeft gemaakt om met vier man in co-op te spelen en niet in singleplayer met drie bots die nog eens zijn voorzien van een hele slechte AI. Want in no time vielen we van de ene in de andere verbazing, opeens was het beruchte treinlevel toch niet meer zo heel erg moeilijk en werkten we samen als een militaire unit. Lost Planet 2 bestaat uit zes episodes die weer zijn opgedeeld in diverse chapters, die allemaal hun eigen omgevingen en tegenstanders hebben waarbij je op het ene moment in een jungle vecht en het volgende diep onder water. Yep, je leest het goed: met Lost Planet 2 gaan we zelfs onder water en de ruimte in. Zoals de ongeschreven regels voor een vervolg zijn: mooier, groter en vooral bruter. Hoewel het level design rechttoe en rechtaan is, zijn er als je goed zoekt soms alternatieve routes te vinden om je bestemming te bereiken. Daarbij moet ik wel zeggen dat sommige chapters behoorlijk kort zijn en je er snel doorheen loopt of er juist weer een behoorlijke tijd over doet vanwege de learning curve van bepaalde tegenstanders en eindbazen.
De gameplay is simpel, schieten op alles wat beweegt en op je afkomt, ondertussen verzamel je Thermal Energy van je tegenstanders en activeer je de bekende dataposten. Deze geven je niet alleen een respawn punt maar ook de nodige energie en Battle Gauge. Aan het begin van elke chapter heb je een aantal Battle Gauge punten die omlaag gaan als er iemand dood gaat. Gaan jij en je teamleden teveel dood dan zal je missie falen en mag je genadeloos weer helemaal van voren af aan gaan beginnen. Hierover heb ik al een hoop mensen op internet zien klagen, maar videogames horen een uitdaging te zijn en niet iets wat je in een paar uur simpel doorloopt. Maar goed, tijdens je missies die variëren van het veroveren en vasthouden van punten of dataposten tot het aan gort schieten van een groot schip zal je niet alleen het overbekende standaard wapentuig tot je beschikking hebben. Want gelukkig zijn de overbekende mech suites uit het eerste deel ook nu weer van de partij in dit vervolg. Deze kan je net als in het eerste deel weer uitbouwen met flink wat vuurkracht.
De besturing van Lost Planet 2 is vergeleken met het eerste deel heel erg goed vooruit gegaan, maar zal zeker de eerste uren even wennen zijn. Het inzoomen van je wapens gaat door middel van het D-pad waar ook nog een nutteloze nachtkijker aanwezig is die je soms in het heetst van de strijd per ongeluk aanzet. Een ander probleem is de optie om Y ingedrukt te houden en dan op je linker trigger te drukken, hiermee switch je tussen je granaten en je Thermal Energy. Je raadt het natuurlijk al, als je niet goed oplet blaas je jezelf op. Je Thermal Energy optie kan je gebruiken om teamleden die laag zijn met hun TE omhoog te boosten en hiermee hun health weer op orde te brengen, of kisten die hier en daar door levels verspreid liggen te openen voor nog grotere en brutere wapens en zelfs later in de game mech suits. Hoe dan ook, het is gewoon een kwestie van wennen en na een paar uur spelen weet je gewoon niet beter meer en bedien je de karakters of mech suit blindelings.
Grafisch ziet Lost Planet 2 er vreselijk goed en vooral gedetailleerd uit. De omgevingen, karakters en vooral de (mega grote) Akrids zijn adembenemend mooi gemaakt. Capcom heeft er voor gekozen om lichte en soms herfstachtige kleuren te gebruiken en dat doet de sfeer van Lost Planet 2 meer dan goed. Ook de lichteffecten en de explosies met bijbehorende rook zijn zachtjes gezegd indrukwekkend te noemen. Maar helaas zijn er ook een aantal kleine grafische bugs aanwezig, zo vallen karakters soms weg in het speelveld en heeft de game soms last van framedrops. Gek genoeg was dit opvallend meer in het begin dan tegen het einde aan. Over het geluid ben ik kort maar krachtig, want alles klinkt zoals je verwacht hoe het zou klinken. En is de muziek bombastisch en draagt hiermee goed bij aan de toch al zo heftige sfeer van Lost Planet 2.
Na een grand finale die je tot het laatste moment met een samengeknepen anus op het randje van je bank houdt, is de pret nog niet voorbij. Want tijdens het gamen word je beloond met credits waarmee je single- en multiplayer karakters kan aanpassen naar eigen smaak. Enige wat je daarvoor hoeft te doen is het spelen van een soort van gokkast, deze geeft je dan nieuwe wapens, abilities (zie dit als perks die je kent van Call of Duty of Fallout), Noms de Guerre’s (titels die zichtbaar bij je naam staan tijdens het spelen) en Emotes(gekke dansjes). De laatst genoemde is vreselijk leuk om te doen als je een level uitspeelt of een tegenstander om het leven brengt. Maar het bruutste was dat het mogelijk is om diverse Capcom karakters vrij te spelen, zo had ik Wesker uit de Resident Evil en Frank West uit Dead Rising tot me beschikking. En tot slot kan je ook Marcus en Dominic uit Gears of War vrijspelen voor de multi- of singleplayer. Sterker nog, deze twee karakters zijn bijna een verplichte reden om Lost Planet 2 nog een keer door te spelen. De multiplayer is trouwens dikke fun, met de aanwezig drie gamemodi en een hoop mappen kan je hier nog een hele lang tijd zoet mee zijn.
Eindconclusie is dat Lost Planet 2 een hele grote verrassing is die dankzij heftige actie, uitdaging en steeds grotere Akrids (die in vele vormen en maten voorbij komen) zich kan meten met een game als Gears of War, alleen is het verhaal wat je meemaakt uit vier verschillende perspectieven nogal verwarrend en pas op het einde duidelijk. Ook is deze game alleen leuk om in co-op te spelen, simpelweg omdat de AI van je teammaten te dom is en je hierdoor te vaak zal doodgaan, wat weer de nodige frustraties meebrengt. Ik heb samen met Onken 4Real en Vuile Harry er zeventien en een half uur over gedaan om deze game in co-op op normaal uit te spelen, en zijn we ondertussen alweer druk bezig op hard. Wat ik hiermee wil zeggen is dat de replaywaarde dik in orde is. Grafische ziet het er uit als een new gen game die je dingen laat zien die je niet eerder in deze vorm heb gezien. Doe daarbij een zeer vermakelijke multiplayer en uitgebreide mogelijkheden om je karakters en wapens aan te passen. Eindcijfer is een 90, omdat Capcom met Lost Planet 2 een vier player co-op ervaring biedt en je deze game NIET in huis moet halen als je een singleplayer verhaallijn verwacht zoals bij het eerste deel.
